حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر چگونه کار می‌کند؟


گوشی‌های هوشمند از سال‌ها قبل به بهره‌گیری از حسگر اثر انگشت فیزیکی روی آورده‌اند. اما با کاهش حاشیه‌ی نمایشگرها، شرکت‌ها تکنولوژی حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر را توسعه دادند که به کاربران اجازه می‌دهد انگشت خود را بر روی نمایشگر قرار دهند و قفل گوشی را پشت سر بگذارند. اگرچه همین حالا هم برخی گوشی‌ها از حسگر اثر انگشت فیزیکی تعبیه شده در پنل پشتی یا لبه‌ی کناری بهره می‌برند، اما در هر صورت بسیاری از گوشی‌های جدید همراه با حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر راهی بازار می‌شوند. اما این تکنولوژی جذاب دقیقا چگونه کار می‌کند؟ در ادامه همراه ما باشید.

اسکن اثر انگشت، مانند دیگر قابلیت‌های بیومتریک، مشخصه‌ی جدیدی برای گجت‌ها نیست. با وجود اینکه سابقه‌ی حسگر اثر انگشت در لپ‌تاپ‌ها به چند دهه‌ی قبل برمی‌گردد، اما اولین گوشی مجهز به این قابلیت Pantech GI100 بود که در سال ۲۰۰۴ معرفی شد. در هر صورت به دلیل نیاز روزافزون کاربران برای حفاظت از داده‌ها، این مشخصه به گوشی‌های هوشمند هم راه پیدا کرد.
در سال ۲۰۱۳، آیفون ۵ اس مجهز به تاچ آی‌دی معرفی شد که در بازار آمریکا اولین گوشی مهم دارای قابلیت حسگر اثر انگشت محسوب می‌شود. اگرچه چند سالی است که اپل برای تقریبا تمام گوشی‌های جدید خود این قابلیت را کنار گذاشته و به تکنولوژی تشخیص چهره روی آورده، اما حسگر اثر انگشت حالا به یک مشخصه‌ی استاندارد در تقریبا تمام گوشی‌های هوشمند بدل شده است.
در طول چند سال گذشته، شرکت‌های زیادی روند حذف حسگر اثر انگشت فیزیکی از گوشی‌های خود را آغاز کرده‌اند. اگرچه اپل به جای این قابلیت از تکنولوژی تشخیص چهره استفاده کرده، اما باقی شرکت‌ها آن را با حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر جایگزین کرده‌اند. این مشخصه به کاربران اجازه می‌دهد که با قرار دادن انگشت خود بر روی بخش مشخصی از نمایشگر، گوشی خود را آنلاک کنند.

روی هم رفته، فارغ از اینکه سنسور فیزیکی یا زیر نمایشگر باشد، اساس فرایند اسکن اثر انگشت در نهایت یکسان است. معمولا زیر بخش خاصی از نمایشگر، اسکنر اثر انگشت قرار دارد. زمانی که انگشت خود را بر روی این بخش از نمایشگر می‌گذارید، با استفاده از دوربین یا یک سنسور دیگر تصویری از الگوهای اثر انگشت شما ثبت می‌شود. سپس این داده‌ها با اطلاعات بیومتریک ثبت شده در گوشی مقایسه می‌شود. اگر اطلاعات مطابقت داشته باشند، گوشی شما آنلاک خواهد شد.
یکی از مهم‌ترین مشکلات تکنولوژی حسگر اثر انگشت این است که سطح مربوط به اسکن نسبتا کوچک به حساب می‌آید. در اغلب گوشی‌ها، یک ناحیه‌ی مربعی شکل کوچک در قسمت پایینی نمایشگر به این کار اختصاص داده می‌شود. همچنین شرکت‌ها معمولا به‌طور نرم‌افزاری کاربران را برای شناسایی مکان مربوط به این حسگر راهنمایی می‌کنند. مکان مربوط به این حسگر معمولا با روشن شدن نمایشگر پدیدار می‌شود و اگر هم گوشی مجهز به نمایشگر همیشه روشن باشد، آیکون مربوط به این موضوع را حتی در صورت خاموش بودن صفحه‌نمایش می‌توانید مشاهده کنید.
فرایند اسکن هم می‌تواند بسیار سریع یا آهسته باشد. این موضوع تا حد زیادی به تفاوت‌های بین دو فناوری مهم حسگر اثر انگشت برمی‌گردد.

فناوری حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر به دو نوع اصلی اپتیکال و فراصوت تقسیم می‌شود. اسکنرهای اپتیکال یک نور روشن به انگشت شما می‌تابانند که این نور در اغلب موارد به‌عنوان یک انیمیشن بر روی صفحه نمایش ظاهر می‌شود. سپس با دوربین از اثر انگشت روشن شده عکس می‌گیرد و اگر الگوی اثر انگشت با داده‌های ثبت شده در گوشی مطابقت داشته باشد، گوشی آنلاک می‌شود.
بسیاری فکر می‌کنند که اسکنر اپتیکال از امنیت کمتری نسبت به تکنولوژی فراصوت برخوردار است زیرا از یک دوربین ساده برای ثبت تصویر از اثر انگشت استفاده می‌کند. با این حال، در اغلب موارد این تکنولوژی سرعت بالاتری دارد. در صورت توجه به بهینه‌سازی نرم‌افزاری، این فناوری می‌تواند به اندازه‌ی بهترین حسگرهای اثر انگشت فیزیکی سریع باشد. گوشی‌های وان‌پلاس و بسیاری از گوشی‌های میان‌رده از اسکنر اپتیکال استفاده می‌کنند.

ارسال نظر

*
*
*
عکس خوانده نمی شود